عروسانه | آشپزي و شيريني پزي، آرايش و زيبايي ، زناشويي و بارداري

بیماریهایی که از طریق جنسی منتقل می شوند | تاثیر بیماری های مقاربتی بر جنین

بیماریهایی که از طریق جنسی منتقل می شوند،بیماری های مقاربتی نامیده می شوند

بیماریهایی که در ایران نیز نسبتا شایع شده اند، شامل موارد ذیل میباشند:

سیفلیس

گونوره یا سوزاک

کلامیدیا

هپاتیت ب

هرپس یا تب خال تناسلی

ویروس پاپیلومای انسانی یا زگیل تناسلی

ویروس نقص ایمنی انسان یا ایدز

سیفلیس یک بیماری عفونی نسبتاً شایع است. نوعی از سیفلیس که از راه تماس جنسی منتقل میشود در صورت ابتلای مادر احتمال ابتلای نوزاد نیز وجود خواهد داشت.
در صورت ابتلا به سیفلیس در دوران بارداری میزان انتقال به جنین صد در صد خواهد بود که حتی باعث مرگ جنین یا مرگ نوزاد حین زایمان خواهد شد.

ولی در صورت زنده ماندن نوزاد، علائم بسیار متناوب است. زودرس ترین علائم در اثر انتقال میکروب از جفت صورت میگیرد و معمولاً چندین ارگان از جمله کبد را درگیر میکند درگیری کبد باعث بروز زردی میشود. همچنین کیسه صفرا و مجاری صفراوی نیز درگیر خواهند شد. غدد لنفاوی بزرگ خواهد شد و در اغلب موارد به طور خود به خود بهبود خواهند یافت. همچنین طحال نیز بزرگ میشود که خود باعث کم خونی خواهد شد. التهاب غضروفها، استخوانها و ضایعات پوستی متناوب بوده و به دنبال آن پوسته ریزی رخ میدهد. درگیری متعدد استخوانها باعث بروز برخی اشکالات در تصاویر رادیولوژیک خواهد شد. این التهاب استخوانی – غضروفی دردناک است؛ به طوری که باعث کاهش حرکات خود به خودی در کودک میشود. در سیستم عصبی نوزاد هم اشکالات متعددی رخ میدهد، رشد نوزاد دچار اختلال شده و همچنین کلیه ها ممکن است درگیر شود. فشارخون، دفع پروتئین از ادرار و افزایش چربی خون از سایر علائم هستند به طور نادرتر درگیری سیستم گوارشی، چشمها، ریه و پانکراس هم در موارد سیفلیس مادرزادی دیده شده است.

[highlight] علائم مادرزادی:[/highlight]

گاهی علائم سیفلیس مادرزادی کمی با تأخیر دیده میشود که شامل التهاب استخوانها و دندانها است. این التهاب باعث افزایش ضخامت استخوان ترقوه، خمیدگی استخوان ساق پا و اشکالاتی در دندانهای شیرخوار خواهد شد.
این اشکالات دندانی معمولاً پوسیدگیهای مکرر و حتی تخریب زودرس دندانها را به همراه خواهد داشت. در فرم غضروف و استخوان بینی نیز اشکالات خاص رخ میدهد که شامل فرورفتگی یا حتی سوراخ شدن دیواره میانی بینی کودک است.
در موارد نادری تشنجهای موضعی و کاهش بهره هوشی همراه با اشکالات در قلب و عروق دیده شده است. اشکالات سیستم بینایی به صورت نادر شامل
ریزشاشک، حساسیت به نور، کدورت قرینه و حتی کورهی نیز گزارش شده است. احتمال سرگیجه، کاهش شنوایی و حتی کری نیز وجود دارد.

[highlight]تشخیص :[/highlight]

برای تشخیص باید میکروب بوسیله میکروسکوپ در ضایعات پوستی و یا در صورت داشتن نمونه، از جفت و بند ناف مشاهده شود. در مواردی که نوزاد با علامت متولد شد، باید به صورت کامل مورد معاینه و درمان قرار گیرد.
البته نوزاد در موارد بدون علامت نیز باید مورد بررسی کامل قرار گیرد و در مورد شروع درمان مناسب به طور دقیق تصمیم گیری شود. نوزادانی که از مادران مبتلا متولد میشوند باید به صورت کامل مورد ارزیابی بالینی قرار گیرند.

هرپس نوزادی

ویروس هرپس یک عفونت شایع در میان انسانهاست که با علائم بالینی و درگیری پوست، غشا مخاطی، چشم، سیستم اعصاب مرکزی و دستگاه تناسلی خود را نشان میگردد. در اغلب موارد عفونت در نوزاد به دلیل انتقال مصرف از مادر در حین زایمان ایجاد میشود، اما در برخی موارد ناچیز هم عفونت داخلی رحمی طی دوران بارداری منتقل میگردد.

[highlight] علائم:[/highlight]

اولین علائم عفونت در بیشتر موارد در طی هفته اول پس از تولد دیده میشود اگر عفونت نوزاد به چشم، دهان و پوست رسیده باشد معمولا روز ۶-۵ پس از تولد ظاهر میشود، ولی اگر علائم مربوط به سیستم عصبی مرکزی باشد تا هفته دوم هم امکان بروز وجود دارد. اولین علائم هرپس نوزادی بروز ضایعات پوستی و زخمی است. در صورت درگیری سیستم عصبی مرکزی علائم شامل بی اشتهایی، بیقراری، تحریک پذیری، شلی عضلات و نهایتاً تشنج خواهد بود. در برخی موارد ضایعات مشکوکی که به آنتیبیوتیک پاسخ نمیدهند، نهایتاً به سمت درگیری سیستم عصبی مغزی پیشرفت خواهد کرد. در هر نوزادی که از پدر یا مادر سابقه عفونت هرپس تناسلی متولد شود، بخصوص در موارد عفونتهای نوزادی که به درمان پاسخ نمیدهند. باید هرپس مدنظر باشد. شیرخوارانی که دچار درگیری سیستم عصبی مغزی میشوند همچنین در موارد کما، سوءتغذیه و یا نارس بودن نوزادان بیشتر در خطر مرگومیر قرار دارند. جهت تشخیص این عفونت علاوه بر شکل ظاهری ضایعه پوستی از برخی روشهای آزمایشگاهی اختصاصی نیز استفاده میشود. درمانهای ضد ویروسی موجود نیز جهت نوزادان مبتلا به عفونت به کار میرود. نوزادانی که به عفونت مغزی مبتلا شده اند، باید از جهت خطر تشنج، نارسایی تنفسی نیاز به کنترل تهویه و تحت مراقبت خاص قرار گیرند. عفونتهای موضعی معمولاً به طور کامل بهبود مییابد.

[highlight] هپاتیتهای ویروسی[/highlight]

عوامل مختلفی باعث التهاب کبد نوزادان میشود که بیشترین آنها مربوط به هپاتیت B است. بیشترین خطر انتقال حین تولد رخ میدهد. البته انتقال حین تولد در مورد هپایت C هم، بخصوص در مواردی که مادر همزمان به ویروس ایدز یا HIV مبتلا باشد، دیده میشود. هپاتیت در نوزادان با زردی، استفراغ و کاهش اشتها خود را نشان میدهد. هپاتیت B در موارد بسیار شایعی باعث میشود نوزاد به عفونت مبتلا گردد در عین حال کاملا بدون علامت باشد. در این موارد فقط آنزیمهای کبدی، کمی بالا خواهند بود. اما با افزایش سن کودک، بخصوص بعد از ۲۰ سالگی احتمال بروز علائم و حتی نارسایی کبدی وجود دارد. به منظور پیشگیری از ابتلای نوزاد به هپاتیت، علاوه بر انجام تستهای اختصاصی مادر در دوران بارداری باید نوزادی که از مادر مبتلا متولد شده است بلافاصله پس از تولد واکسینه شود و همچنین ایمونوگلوبولین اختصاصی ویروس هپاتیت را دریافت نماید. پس از آن نوزاد تحت نظر پزشک به طور دوره ای مورد ارزیابی قرار گیرد.

[highlight] ایدز[/highlight]

ویروس ایدز یا HIV که از راه تماس جنسی، انتقال خون آلوده و یا انتقال در دوران جنینی رخ میدهد در سالهای اخیر با رشد روزافزون مواجه شده است. براساس برآوردهای سازمان بهداشت جهانی دهها میلیون انسان در سراسر جهان به این ویروس آلوده شدهاند که تعدادی از اینها شامل کودکان بوده و حتی تعداد زیادی مرگ نیز در بین کودکان گزارش شده است. در اغلب جهان بیشترین راه انتقال این ویروس از راه تماس جنسی است. اما در برخی کشورها راههای دیگر مثل تزریق داخل وریدی نیز وجود دارد. در سالهای اخیر تعداد کودکان آلوده به این ویروس در سرتاسر جهان رو به افزایش بوده است. در کودکان اصلی ترین راه ابتلا، انتقال عفونت از مادر آلوده است اما تعداد بسیار کمی هم از دریافت خون و فرآورده های خونی آلوده مبتلا شده اند.

[highlight] راههای انتقال:[/highlight]

راه انتقال ویروس از مادر به جنین میتواند قبل از تولد به صورت انتقال داخلی رحمی یا حین زایمان به دلیل تماس با ترشحات آلوده مادر مبتلا و همچنین بعد از زایمان به دلیل انتقال از شیر مادر صورت گیرد. بالاترین درصد کودکان مبتلا، ویروس را موقع زایمان از راه تماس با خون آلوده و ترشحات گردن رحم و مجرای زایمانی که حاوی تعداد زیادی ویروس در اواخر حاملگی و حین زایمان بوده است، دریافت میکنند هرچه زمان تماس بیشتر باشد، احتمال ابتلا بیشتر خواهد بود. مثلا در مورد دوقلوها، قلی که بیشتر در معرض ترشحات مجرای زایمان و طول زمان تولدش طولانیتر باشد، نسبت به قل دیگر احتمال ابتلای بیشتری دارد. شیر مادر نیز یکی از راههای انتقال است، ولی نسبت به راه قبلی شیوع کمتری دارد. در مواردی که جنین هنگام تولد وزن کمتر از حد عادی داشته باشد، احتمال ابتلا بیشتر خواهد بود. انتقالخون نیز چنانچه ذکر شد یکی از راههای شایع ابتلا به این ویروس است که در کودکان باعث بروز بیماری میشود. لذا بررسی خون های اهدایی به این منظور ضروری است.

[highlight] علائم:[/highlight]

نوزادان پس از تولد، اغلب بدون علامت هستند. ممکن است به تدریج برخی از علائم از جمله بزرگی کبد و طحال و یا غدد لنفاوی دیده شود. در چند هفته بعد از تولد علائمی مثل اختلال رشد اسهال، عفونتهای ریوی، برفک شدید دهانی و. . . دیده میگردد که به تدریج باعث ضعف و سوء تغذیه شدید بخصوص در بعضی مناطق جغرافیایی خاص میشود. همچنین التهاب پوستی، سینوزیت و عفونتهای مکرر گوش هم شایع است. اسهال های مکرر، تبهای طولانی بدون علامت، درگیری کبد، ریه ها نیز در کودکان بزرگتر دیده میشود در موارد بسیار شدید هم علائمی مثل درگیری قلب و کلیه ها و یا حتی مننژیت دیده شده است.

[highlight]تشخیص:[/highlight]

تمام نوزادان متولد شده از مادر مبتلا به ایدز، باید مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند.
در مواردی که ابتلا به بیماری باعث بروز علامت در نوزاد شده است، درمان باید هرچه سریعتر شروع شود. در مورد کودکان زیر یکسال، خطر پیشرفت زیاد است؛ لذا سرعت در شروع درمان اهمیت خاصی دارد. در سایر موارد، انتخاب زمان شروع درمان به طور دقیق مورد توجه و ارزیابی قرار گیرد.

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.